Devsöz - devrimci sözlük - forum: bedelsiz söz

bedelsiz söz

Bedelsiz söz

Sanilanin aksinedir; söz, semaya karismaz. Söz, semaya karisip yok olmaz.
Görünmez bir yerinde dünyanin, havanin içinde perdelenerek durur. Söz, uçmaz
aslinda; asili durur havada.
Sözcükleri savurmanin da bir bedeli vardir.
Öyle sözler vardir ki bedelini söyleyen öder. Tek basina öder.

Söz yanmaz
'En el hak' dersin mesela, kül olur gözlerin. Sözlerin gelip gözlerinin
üzerine durmustur. Sözlerini yakmak için gözlerini yakarlar. Söz
yakilamadigi için gözlerini yakarlar.
Bir söz söylenir. Bir atli atina biner, kosar bulutlarin içinden. Sözü bir
yere iletmek ister. Söz, tasinan bir seydir, insanin koynunda, kalbinde,
aklinda. Yolda durdurup cigerini oyarlar atlinin. Sözü çikaramadiklari için
insandan, bazen kalbini çikarirlar.

Söz ölmez
Bir söz dolasir sokaklar arasinda. Bakarsin gizli gizli öfkelenmeye baslamis
herkes. Söz, korkudur artik. Korku yaratan sözü yok edemeyeceklerine göre
insanlar birbirine saldirmaya baslar. Söz öldürülemez, insan öldürülür söz
basimizdan gitsin diye. Katliamlar çikar. Insanlar yanar, sürülür çöllere.
Söz öldürülmez, çocuklar öldürülür.
Baska söz vardir, omurgana islenir. 'Tam bagimsiz Türkiye' dedigi için taze
yesil selvilere benzeyen çocuklar asilir. Söz asilmaz, insanlar asilir. Söz
ortadan kalkmadigi için tabutlara sokulur.

Söz kapatilmaz
Söz, uçucudur. Kapi baca dinlemez dolasir, salinir havada. Sözü alip
kapatmak mümkün olmadigi için hapishaneler, hapishaneler yetmezse F tipi
hücreler kurulur. Siki siki kilitlenir insanlar, söz disari çikmasin diye.
Açliktan ölsün diye beklenir söz, ölüm orucunda ölsün diye. Söz açliktan
ölmez, on yasinda kizlar incelip incelip kopar inceldigi yerden.
Ama söz vardir, bedelini kendin ödemezsin. Öyle sözler vardir ki
söyleyiverirsin havada uçusur, gelir gider baskalarini vurur. 'Savas çiksin'
dersin, söyleyiverirsin. Kolaydir söylemesi.
Ne olacak hepi topu iki sözcük. Telaffuzu en kolay cümlesidir bu Türkçenin.
Belki de en kolay cümle. Nasilsa bedelini sen ödemeyeceksindir. O sözün
bedelini, daglarda sirtinda kendinden çok yük tasiyan erkek çocuklari
ödeyecektir.

Söz, yere düsmez
'Yürüyün aslanlarim' dersin. Çocuklar korkusunu unutuncaya kadar 'aslan'
dersin onlara. Dersin çünkü sen yürümeyeceksindir nasil olsa. Arkada durup,
oturup onlara bakacaksindir.
Çocuklar düsecektir 'can tarlalarina'. Can tarlalarindan anneler ölü
çocuklarini toplayacaktir. O çocuklar gömülünce o ilk sözü kim söyledi,
zaten o bile o unutulacaktir. O yüzden en kolayidir bu söz. Çünkü çocuklar
gömüldügünde nasilsa 'Bunu ilk kim söyledi?' diye kimse sormayacaktir.
Sen o sirada baska bir ülkenin, baska bir sehrinde, baska sözler
söyleyebilirsin, istedigin gibi, canin nasil çekerse, pasa keyfinin istedigi
gibi...
Bizim isimiz, bu gazete köselerinde söz söylemek. Meslegimiz, söz üzerine.
Bu yüzden iste, her zaman, ne olursa olsun bedelini sadece kendimizin
ödeyecegi sözler söylemek gerek.
Bedeli, herhangi bir nedenle, bu neden ne kadar mesru sayilirsa sayilsin o
sirada, eger bu sözün bedeli baskalari tarafindan, baskalarinin ölümüyle
ödenecekse çenemizi kapali tutmamiz gerek.
Kir kalemini ama yazma bunu, sonunda çocuklarin ölecegi seyler yazma. Sana
söylüyorum köse yazari, genel yayin yönetmeni, muhabir, emekli general,
savas uzmani, stratej vesaire...

Söz, 'Ölmesinler' der
Size söylüyorum. Bedelini kendinizin ödeyecegi hangi sözü edebildiniz ki
simdi savastan bu kadar kolay söz edebiliyorsunuz? Hangi sözünüz sizi hapse
soktu, hangi sözünüz yüzünden iskence gördünüz, hangi sözünüz yüzünden
ölümle burun buruna geldiniz ki bu hakki görüyorsunuz kendinizde?
Allah askiniza söyleyin, bir kere yandiniz mi ki böyle kolay yakiyorsunuz
insanlari? Bir kere hanginiz hakiki bir bedel ödedi sözü sebebiyle?!
Ve 'Ölsünler' demek niye hep daha kolaydir 'Ölmesinler' demekten............

cisir

03.11.2007 08:08:45